Het blogvirus

Het blogvirus heeft mij helemaal te pakken. De mij in dit verhaal is Kaj Rietberg. Ik ben leerkracht in het speciaal onderwijs, freelance medewerker van speciaalonderwijs.kennisnet.nl en verslingerd aan weblogs. Op het moment heb ik 3 weblogs en 338 feeds in mijn Google Feedreader. Ik eet, lees, denk en droom blog. Het laat me niet los. Als ik thuis kom van het werk gaat de computer aan en gaat mijn blik naar het beeldscherm. Mijn vrouw neemt het me vaak niet in dank af. Maar het laat me niet los, het slurpt me op. Wat doe ik toch? Waarom doe ik dit mezelf allemaal aan?

Het internet is altijd al mijn passie geweest. Het gemakkelijke van het communiceren, het aanbod en aanbieden van informatie vind ik overweldigend. Daarbij lees ik graag alle informatie. Het informatie-aanbod is super groot, eigenlijk té groot. In dit overweldigende aanbod verlies ik mezelf vaak. Flitsend van blog naar website naar blog. Ze opslaan onder mijn bladwijzers, bij furl, del.icio.us of mijn feeds. Oeps, de weg kwijt, waar was ik ook alweer begonnen? En het is ook alweer tijd om naar bed te gaan. Dan de computer maar uit en slapen. Zo gaat het vele avonden. In bed blijft de gelezen informatie doorgaan in mijn hoofd en bedenk ik een verhaal hoe ik er over kan schrijven. Of misschien moet ik een nieuw blog beginnen waar ik berichten over nieuwe onderwerpen kan plaatsen, een vraag die me veel bezig houdt. Dan bedenk ik me dat het me te veel tijd kost om nog meer blogs te onderhouden. Ondertussen heb ik dus al die 3 weblogs onder mijn beheer. Want bezig zijn met informatie vind ik heerlijk.

Via Bedrijfskundige Informatica (amper begonnen) naar Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Daarna aan het werk. Tijdens mijn werk als groepsleider was ik al veel bezig met internet. Ik had het initiatief genomen voor een website voor jongeren met verhalen van jongeren, maar deze site niet goed afgemaakt (dus links laten liggen). Later naar het Speciaal Onderwijs overgegaan en de Pabo gedaan. Voor mijn afstudeerverslag was ik begonnen met een weblog en dat weblog is overgegaan in www.kajrietberg.nl. Op deze website geef ik informatie over ict en handicaps, het internet, hoe computers voor mensen met autisme een bijdrage kunnen leveren in hun leerproces, web2.0 en nog meer. Ik zie mezelf als een edublogger.
Om mezelf op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen in de wereld over ict, maar ook leerproblemen, autisme, etc. lees ik verschillende blogs. Zo blijft mijn kennis up-to-date. Leerkrachten moeten op de hoogte blijven van ontwikkelingen in de maatschappij. Ze moeten nieuwe ideeën krijgen om lesstof aan te bieden, ze moeten creatief zijn. Veel van deze informatie komt via weblogs naar ons toe, geen handiger middel om op de hoogte te blijven. Het zou verplicht moeten zijn dat leerkrachten een feedreader hebben en een aantal weblogs volgen die voor hun vak(-richting) relevant zijn. Tenslotte zit in onze aanstelling een aantal uren voor scholing. Geen gemakkelijkere scholing dan scholing via het internet.
Maar waarom schrijf ik dan een blog en lees ik niet alleen?
Ik vind het leuk (en beter) om wat te doen met de kennis die ik verwerf. Door zelf deze kennis weer te vertalen naar een bericht op mijn eigen weblog verwerk ik het voor mezelf en krijgt het een plek in mijn geheugen, maar krijgt het tegelijkertijd een plek waar ik het weer terug kan vinden. Dat is één deel van het verhaal. Het andere deel is dat weblogs een super communicatiemiddel zijn. Het is interessant om te weten hoe andere mensen denken over een onderwerp en dat kan heel gemakkelijk met een weblog.

Weblogs moeten veel meer gebruikt gaan worden in het onderwijs. Ik werk met kinderen die autisme hebben. Zij werken graag met een computer. En computers kunnen hun helpen om dingen te leren, maar ook om contacten te leggen op een veilige manier. Naar mijn idee worden computers nog te weinig gebruikt in het speciaal onderwijs. Mijn oproep aan het speciaal onderwijs is om meer gebruik te maken van computers in hun programma´s en daardoor de wereld opener te maken voor hun leerlingen.
Weblogs kunnen binnen het onderwijs gebruikt worden als communicatiemiddel naar de ouders toe, maar ook om werk op te zetten voor de kinderen met autisme, zodat ze in het weekeinde en vakanties ook een bepaalde structuur kunnen vasthouden door middel van het werk dat op het weblog staat. Leerlingen kunnen reageren op verhalen. Ze kunnen rustig nadenken over wat ze willen schrijven en misschien vertellen ze dan nog wel meer dan in de klas.

Mijn droom is dat ik een gedeelte van mijn loon kan verdienen via het aanbieden van informatie via het internet. Ik zie daar via blogs een goede basis voor. Daarom investeer ik zo veel tijd in mijn weblogs.